Alışılmadık kararlar, açık gerekçeler.

Bu bir hukuki mütalaa mı?

Hayır. Ürün olgu ve tarih gösterir; “bu geçersizdir”, “bu dava kazanılır” gibi bir değerlendirme üretmez. Denetimdeki kırmızı ve sarı işaretler kontrol edilecek yerleri gösterir, kararı vermez.

Aynı disiplin tarihlerde de geçerli: metindeki tarihler sıralanır, hesaplanmaz. “Dava açma süresi dolmuş” demek hukuki bir değerlendirmedir; tarihleri dizmek ise olgudur.

Aradığım kararı bulamadınız — yok mu demek?

Hayır, “bizde yok” demek. Korpusun sınırı ile gerçeğin sınırı aynı şey değildir ve ürün bu ikisini birbirine karıştırmaz. Danıştay korpusumuzda bulunmayan bir karar için “böyle bir karar yoktur” denmez.

Aynı şekilde korpus dışı bir kanuna (örneğin TCK, CMK) yapılan atıf “korpusta yok” işaretlenir — bu “atıf yanlış” demek değildir. Tanımlayıcısı olmayan atıflar (“GİB’in bir özelgesinde…”) doğrulanamaz ve gri işaretlenir. Uydurma kesinlik verilmez.

Bir tebliğin ne zaman yürürlüğe girdiğini nereden biliyorsunuz?

Belgenin kendi yürürlük maddesinden. Yayım günü ile yürürlük çoğu zaman aynı değildir: bir tebliğ 21 Ağustos’ta yayımlanıp 1 Temmuz’dan geçerli olabilir.

Tarih hesaplanmaz. “Yayımını izleyen ayın başında” diyen bir hükmün tarihini hesaplayıp yazmak, belgede yazmayan bir tarihi belgeye mal etmek olurdu; öyle hallerde hükmün kendi cümlesi olduğu gibi gösterilir. Hüküm hiç yoksa uydurulmaz.

Denetime yapıştırdığım metin ya da yüklediğim dosya saklanıyor mu?

Hayır. Metin de dosya da sunucuda yalnızca bellekte çözülür, sonuç döndürülür ve atılır — hiçbir dosyaya ya da veritabanına yazılmaz. Yüklenen PDF/Word diske hiç inmez.

Verilerim yapay zekâ eğitiminde kullanılıyor mu?

Hayır — ve bunun sebebi bir taahhüt değil, mimari: metniniz bir dil modeline hiç gitmiyor. Denetim, arama ve dayanak uçları korpusu doğrudan sorgular; dışarıya gönderilen bir istem yoktur.

Arama yapmak kotamı tüketir mi?

Hayır. Arama kota tüketmez. Korpusun güvenilirliğini gösteren şey aramanın kendisidir; onu sayaca bağlamak kullanıcıyı her sorgudan önce tereddüde düşürürdü. Kota, sunucuya sorgu başına sürekli maliyet çıkaran işlerde tutulur: denetim ve takip.

Dosyaya (kişisel arşivinize) kayıt da kota tüketmez.

Hesaplama araçları neden her zaman ücretsiz?

Ölçülebilir bir sebeple: bu araçlar tamamen tarayıcınızda çalışır. Korpusa dokunmaz, sunucuya sorgu göndermez, veri saklamaz — dolayısıyla sorgu başına maliyeti yoktur. Üyelik açık olsa bile erişime açık kalırlar.

Hangi dosya biçimlerini okuyorsunuz? Taranmış PDF neden olmuyor?

Denetim PDF ve Word (.docx) okur; dosyayı metin kutusuna sürüklemeniz yeter. Biçim, dosya adına ya da uzantıya değil içeriğe bakılarak anlaşılır.

Taranmış (görüntü) PDF’ler okunmaz, çünkü OCR yapmıyoruz. Böyle bir belgeden yarım metin çıkarıp denetlemek, sayfada “atıf bulunamadı” yazdırıp belgeyi temiz gösterirdi — sessiz ve tehlikeli bir hata. Onun yerine açıkça “çıkaramadık” denir.

Çıkan metin doğrudan denetlenmez; kutuya yazılır ve “Denetle”ye siz basarsınız. Neyin denetleneceğini görmeden denetlemek, kara kutuya güvenmek olurdu. Word’de değişiklik takibiyle silinmiş metin denetlenmez; dipnot ve başlıklar denetlenir.

Korpus ne sıklıkla tazeleniyor?

Her gece. Resmî Gazete’de o gün ne çıktığını ve kaçının vergiyle ilgili sayıldığını gün gün görebilirsiniz — bu sayfa aynı zamanda tazelemenin çalıştığının kanıtıdır. Sunucu erişilemezse durum sayfası son başarılı tazelemeyi ve korpus sayaçlarını gösterir.

Elinizde tam olarak ne var?

GİB vergi mevzuatı (kanun, madde, tebliğ, sirküler, iç genelge, BKK, CBK, Resmî Gazete), Danıştay vergi kararları, GİB özelgeleri, VDK Danışma Komisyonu kararları ve vergi literatürü künyeleri. Sayıların güncel hâli Hakkında sayfasında korpustan canlı okunur.

Her ürün sayfasının altında ayrıca kendi “Kapsam ve sınırlar” kutusu vardır: o sayfanın neyi doğrulayıp neyi doğrulayamadığı orada yazılıdır.

Literatürde makalenin tam metni var mı?

Hayır, künye var: başlık, yazar, dergi, yıl ve mümkün olduğunda kaynak bağlantısı. Ürün neyin nerede yazıldığını gösterir; metnin kendisini yayıncısından edinirsiniz.